Als het lente is, lees ik een krant op een terras en drink een latte uit een glas. Of om het even een boek met een cappuccino of een dubbele espresso. Maar dat kan ook als het zomer is. 's Winters ga je binnen zitten.
vrijdag 27 december 2013
Zorro wordt oud (2)
Waar hij ook graag water drinkt, is uit het gootje op het balkon. Daar stroomt altijd water door als de olijfboom water krijgt. Niet veel mensen weten dat je een olijf, vooral 's zomers, iedere dag flink moet begieten. Het is een plant uit warme streken die, in tegenstelling tot wat je zou denken, juist veel water nodig heeft. Zorro vindt vooral dát water reuze-interessant en smakelijk. Als de olijfboom water krijgt, zit ie keurig bij het gootje te wachten tot het daar, gefilterd door de olijfbomengrond in terechtkomt. Het is zíjn olijfboom. Hij heeft hem gekregen toen Beer doodging. Hij mag er graag onder zitten, ook op een plankje. Het zit vastgespijkerd op de leuning van een bankje en zit er al wat langer dan het plankje op de verwarming, vanaf dat de olijfboom er staat, in maart alweer drie jaar geleden. Door het plankje kan ie goed bij de takken. Zo'n boompje kan heel wat hebben hoor, als je het maar water geeft.
NB: Het bericht hierboven is inmiddels achterhaald. Sinds dinsdag namelijk weten we waarom Zorro zoveel water drinkt. Hij heeft het aan z'n nieren. Maar of dat ook al zo was de afgelopen zomer toen hij het gefilterde water van de olijf dronk, weten we niet. De zomers ervoor deed ie dat namelijk ook al, zoveel drinken. Maar de laatste anderhalve maand bij de kraan wist ie niet van ophouden. En ook z'n drinkbakje in de keuken raakte veel te leeg. Gelukkig was er Josine die riep dat we misschien eens met hem naar de dokter moesten. Uit het bloed dat bij hem is afgenomen, is nu naar voren gekomen dat z'n niertjes niet meer helemaal optimaal werken. Hij is meteen op een speciaal dieet gezet en over een maand weten we meer.
dinsdag 24 december 2013
Stil kijken
'Wat is er toch aan katten, dat zij in staat zijn om bij mensen dat eigenaardige gevoel van bekoring en verlangen op te roepen? Is het erfelijk? Hoe lang bestaat het al? In mijn somberste momenten denk ik wel eens aan al het spinnen dat er, miljoenen jaren lang, door katten is gedaan terwijl er nog geen mensen waren om ernaar te luisteren. De natuur is vol verspilling.
Zo ook dat gevoel van verlangen. Waarnaar eigenlijk?
Ik denk naar de grote uiteindelijke communicatie. Het wegvallen van alle obstakels die ons – katten en mensen – op het ogenblik nog scheiden. Een gevoel van: éénmaal komt het ogenblik dat we het elkaar allemaal zullen kunnen vertellen, zonder inspanning, zonder kans op misverstand. Later, later.
(...)
Het enige wat je kan doen, met dieren zowel als met mensen (...), is naar ze kijken terwijl ze nog leven, naar ze kijken en ze tegen je aandrukken; niet later, maar nu, nu.'
Rudy Kousbroek, De aaibaarheidsfactor, 8e dr., Amsterdam, 1979, p. 5-8.
zaterdag 21 december 2013
Overwinteren
![]() |
| 't Lijkt wel een kerstkaart. |
Het is weer WinterWelVaart in Groningen. En dat is leuk, vooral als het bitterkoud is, zoals in 2010, toen wij er waren, aan de Hoge en Lage der A.
![]() |
| En deze wat minder. |
woensdag 18 december 2013
Op z'n Katteks ezààd
En hier is weer zo'n lekker boekje vol verhalen over Katwijk en het Katwijks, met als extra een sprookje! Door Jaap van der Marel, met frisse plaatjes van Bert van der Meij.
De flaptekst: 'Dit boek behandelt in achtentwintig korte hoofdstukjes een breed scala aan onderwerpen over het dialect van Katwijk aan Zee. Als toegift bevat het een vertaling in Katwijks dialect van een bekend sprookje. De auteur streefde ernaar een zo levendig mogelijk beeld te schetsen van de taal van Katwijk aan Zee en een en ander vast te leggen voor latere generaties.
Jaap van der Marel (1949) publiceerde eerder over het Katwijks en de sfeer in het Katwijk van de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw in Een handvol rozers (Leiden 2008). Met Leendert de Vink stelde Van der Marel in 2010 een boekje samen met Katwijkse spreuken en gezegdes: Wel wel, 'n huis mit 'n bel en dan nog vollek roupe! (Leiden 2010, tweede druk 2012). Op z'n Katteks ezààd ('Op z'n Katwijks gezegd') bevat alle stukjes die de schrijver in de periode 2009 tot medio 2013 schreef voor De Katwijksche Post. Bert van der Meij tekende de illustraties.'
Uitgegeven door Primavera Pers en te koop voor € 9,50 in alle boekwinkels, musea, cultuurhuizen en wat dies meer zij. 88 pag. ISBN 9789059971639.
vrijdag 13 december 2013
La Grande Bellezza
We zijn er nog langsgelopen, op weg naar het restaurant, de Fontana dell'Acqua Paola op de Piazzale Garibaldi, op het hoogste punt van de stad. Niet wetende dat hier iedere dag om twaalf uur 's middags een kanon wordt afgevuurd, waarmee de film begint. Overdag stoppen er de bussen met toeristen, in de avond en nacht is het de plek voor grootse feesten. In de film dan. Waar alles bruist. Maar onder het plezier schuilen het ouder worden en de melancholie. We zien mooi acteerwerk en prachtige beelden van de stad. La Grande Bellezza ('De grote schoonheid') draait nog.
dinsdag 10 december 2013
Mooie middag met muziek
Zondag waren we weer even in het Concertgebouw. Cadeautje van m'n vriendinnetje. Dit keer met de muzikanten van het Nederlands Philharmonisch Orkest. Ze begonnen de middag met de ouverture Ruy Blas van Felix Mendelssohn (1809-1847), geschreven voor het gelijknamige toneelstuk van Victor Hugo, een romantisch drama over intriges aan het Spaanse hof. Daarna volgde Symphonie espagnole van Édouard Lalo (1823-1892), vol Spaans temperament, zware grondtonen met als je goed luisterde, een flard flamenco, daardoorheen de vloeiende vioolsolo van Alexander Sitkovetsky. Na de pauze gingen we naar noordelijker streken, met Mendelssohns Schotse symfonie. In vliegende vaart, met een knallend slotstuk.
Om daarna nog even passend na te genieten bij Wildschut, met een overheerlijke zuurkoolstamppot.
donderdag 5 december 2013
Recht, en dan weer schuin schrijven – Lagereschooltijd (4)
En kijk, ze schrijven nu weer schuin. Terwijl wij toen juist weer recht moesten leren schrijven. Ik zie de voorbeeldletters op een kaart naast het bureau van de juffrouw.
maandag 2 december 2013
Zorro wordt oud (1)
![]() |
| Wat ben je toch fotogeniek! |
...en hij is dol op water. Water drinken en kopjes geven, dat is het liefste wat hij doet. En terwijl ik dit opschrijf, nog in het klad, moet ik oppassen dat ie m'n pen niet wegduwt (waaruit de lezer niet moet opmaken dat ik m'n stukjes altijd eerst op papier schrijf).
Water drinkt hij altijd uit de kraan boven de wasbak in de douche. Sinds een jaar staat daar een trapje voor, zodat ie er gemakkelijker bij kan. Normaal moest ie dan via de bovenranden van de verwarming verder klimmen. Maar ook daar hebben we het huis nu op Zorro aangepast. Want hij begint die randjes een beetje vervelend te vinden. Dan moet ie te veel balanceren. Ik heb er een plankje op gemaakt, verankerd tussen de twee verwarmingselementen. Zo bestaat het trapje nu niet meer uit twee maar uit drie treden en doet het geen zeer meer aan z'n voetjes.
woensdag 27 november 2013
Klas 6B – Lagereschooltijd (3)
De kast waarop de AO-boekjes stonden, is er nog, links als je binnenkomt. De kast is wit geverfd en de knoppen van de kastdeuren, volgens mij zijn het schuifdeuren, zijn vernieuwd. Ze zijn blauw. De deur naar de parallelklas is er ook nog. Die is groen. Het uitzicht is er nog, door de zes grote ramen, en al dat licht dat daardoor naar binnen valt. Aan het plafond hangt een beamer. Die was er niet, toen. Net als het bord, waarop niet meer met krijt wordt geschreven.
De Christelijke Opleidingsschool was een heerlijke school, ruim en open, waar het altijd zomer was. En volgens mij is het dat nog steeds. Een school waar je al heel vroeg huiswerk meekreeg en pas om halfvier naar huis mocht om aan dat huiswerk te beginnen. Maar dat was helemaal niet erg. Want alles wat ik er geleerd heb, alle rijtjes van taal en rekenen en aardrijkskunde en wat nog meer, slagbal en overlopertje doen op het plein, hebben me gevormd, gemaakt tot wie ik later geworden ben. De jaren op de Opleidingsschool waren stellig de gelukkigste jaren van m'n leven. Ik bewaar er dierbare herinneringen aan.
* Tegenwoordig zit daar groep 5. Maar dan begin je te tellen vanaf de kleuterschool. Vroeger was dat de derde klas.
Op vrijdag 4 oktober was ik weer even in klas 6B,* de klas van meneer Grootendorst, die we ook in klas 5B hadden gehad. Dat was exact 40 jaar na dato. In 1973 viel die dag op donderdag.
* Tegenwoordig zit daar groep 5. Maar dan begin je te tellen vanaf de kleuterschool. Vroeger was dat de derde klas.
zondag 24 november 2013
Harenmachine
Hé Zorro, weet je wat Midas maandag vertelde? Dat jij het meest aaibare wezen bent dat er op de wereld bestaat – maar dat wist ik natuurlijk al. En dat kwam, volgens Midas, doordat jij van alle dieren de meeste haren hebt, wel 40 miljoen, waarvan 5 miljoen op je rug en 5 miljoen op je buik. De overige 30 miljoen haren zitten in de bank waarop je altijd ligt, en die krijg je er nooit meer uit, zei die, en dat als je ligt te snorren, te spinnen, dat dat de machine is die je dan hoort die al die haren aanmaakt, steeds maar weer nieuwe haren, de hele tijd door, van binnen naar buiten. Nou weet ik niet hoe het er thuis bij Midas uitziet, maar hij heeft vast niet zo'n handige Furminator.
Midas Dekkers hield afgelopen maandag een lezing in de Katwijkse bibliotheek.
dinsdag 19 november 2013
Het filmzaaltje – Lagereschooltijd (2)
Boven in de school hadden we een filmzaaltje, waar eens in de zoveel jaar een zendeling kwam vertellen. Die had dan dia's. Het filmzaaltje was op de derde verdieping. Het was spannend, want het was een andere ruimte dan de klas. Aan weerszijden van het middenpad stonden achter elkaar houten banken, die kraakten en heel veel herrie maakten als je erin ging zitten. Dan bewoog de rugleuning helemaal. Net of ie naar achteren boog, maar dat kon natuurlijk niet, want de leuning was van heel stevig hout, net als de bank waarop je zat. Je kon er met z'n drieën in, in zo'n bank. De banken stonden aan elkaar vast op de vloer. Als het nog niet donker gemaakt was, keek je over het graf, door een groot raam. Je zag een grote vlakte met allemaal witte stenen. Als de zon scheen, schitterden ze in je ogen. Als je van de eerste verdieping kwam, uit de eerste of de tweede klas, zag je dat misschien wel voor het eerst. Klas voor klas ging je de trappen op. Je was dan zo hoog als je nog nooit geweest was, zo hoog dat het was alsof je eroverheen vloog, over het graf. Alsof je in een vliegtuig zat, hoog in het midden voor in de school, met de banken allemaal recht vooruit naar het raam toe gekeerd. De klaslokalen opzij, de klassen 5 aan je linkerhand, en de klassen 6 aan je rechterhand, waren dan de vleugels. Van elke klas waren er twee, het was een grote school... een groot vliegtuig.
Aan het plafond hing aan touwen die over katrolletjes liepen een groot zwart scherm dat scharnierde met het raam. Als het naar beneden ging, was het zwart aan de buitenkant en was het wit aan de binnenkant en konden de dia's met zwarte mensen en de hutjes waarin ze woonden en leeuwen en tijgers vertoond worden en begon de zendeling met zijn verhaal.
Ik ben er nog even opaf gegaan, dat filmzaaltje in m'n ouwe school. Het is nu een computerzaaltje. In mijn herinnering was het natuurlijk veel groter, want ik was nog maar klein, maar dat het zo smal en lang was, dat klopte nog wel. Toch een vliegtuig. Een vliegtuig om in naar Afrika te vliegen.
De ramen hadden ijzeren sponningen. Nu zijn ze van kunststof. Maar de bomen moeten toen veel kleiner zijn geweest, want van het graf, al die witte stenen, blikkerend in de zon, is niks meer te zien.
zondag 17 november 2013
Aïda
Wat een drama was dat vanavond, met die legerhoofdman en die twee prinsessen.
En iedereen kon het zien, en horen...
De opera van Verdi werd uitgevoerd door het koor, orkest en ballet van de Staatsopera van Galati, met Italiaanse solisten. Voor de vertaling was er boventiteling.
zaterdag 16 november 2013
Zie ginds komt de stoomboot!
Het zijn barre tijden en het bezoek is omstreden maar ze zijn er toch maar weer en daarna ben je nog uren bezig met je gezicht te wassen. Ga d'r maar aan staan.
Abonneren op:
Posts (Atom)



















