dinsdag 21 augustus 2012

De strandbieb maakt ons allemaal blij


Kijk m'n kleindochter eens lekker lezen. Of nee, eigenlijk is het alleen nog maar plaatjes kijken wat ze doet – ze is pas twee. Maar ze ziet wel dat de egels hier nog slapen en op de volgende bladzijde weer wakker zijn. 'Ejels slapen' roept ze als ze naar de plaatjes wijst, en 'ejels niet slapen'.
Al die andere boeken die voor haar in de strandbibliotheek staan, wil ze ook nog lezen, maar of dat nog gaat lukken deze zomer... Het zijn nog minstens twee planken vol, op grondhoogte neergezet, heel kindvriendelijk, dat wel. Nou goed, dan moet ze in de zomer van 2013 maar terugkomen.
O nee, maar dat kan helemaal niet, dan is de strandbieb wegbezuinigd. Een woord dat m'n kleindochter niet kent, hoogstens kan nazeggen, een woord dat kleine kinderen ook helemaal niet zouden moeten kennen, niet zouden moeten leren kennen ook, een boos woord.
Ook al die andere mensen op het strand, die zo lekker uit de wind in een boek zitten te lezen, willen dat woord niet kennen. Het maakt ze maar verdrietig. Terwijl ze van al die boeken nu juist zo blij werden. Ook zij kunnen de volgende zomer niet meer verder lezen. Niet meer verder lezen in al die boeken van de strandbieb die ze nog wel zouden willen lezen.
Deze voorziening kost ons allemaal maar 15.000 euro per jaar. Het heeft iets met beschaving te maken als zoiets kan bestaan. Kwetsbare beschaving, waar gewoon zand in mag komen. Beschaving heeft alles met cultuur te maken. Cultuur 'voedt, inspireert en verbindt', lees ik in het programmaboekje dat ik om de paar maanden van Het Concertgebouw krijg opgestuurd. Cultuur is een goed woord.

Teken de petitie van Dirk Kuyt op redstrandbieb.petities.nl als u wilt dat de strandbieb open blijft.

vrijdag 17 augustus 2012

Bibendum


Een week of wat geleden was ik in Clermont-Ferrand. Grote stad, bekend van de banden van Michelin. Vier grote fabrieken staan er, op enorme terreinen. Ik kon er geen passender souvenir vinden dan dit, een Michelinmannetje. Het mannetje, dat geheel uit autobanden bestaat, heet in Frankrijk Bibendum.
Bibendum is ook bekend van de spreuk Nunc est bibendum!, Latijn voor 'Nu moet er gedronken worden!' Ruim honderd jaar geleden – Michelin is van 1889 –, toen de wegen nog leeg waren, kon je nog wel een glaasje nemen voor je de weg op ging. Het verkeer, dat ging nog niet zo hard. Goeie, ouwe tijd... Je ziet het voor je, die vrolijke Fransen, met strooien hoedjes op en een fles wijn achter het stuur, zwierend over de weg: 'Nunc est bibendum!'

woensdag 8 augustus 2012

Zebrapad

Er bestaat een link naar de webcam die gericht is op Abbey Road Crossing, het zebrapad voor de Abbey Road Studio's, waar op 8 augustus 1969 The Beatles overstaken. De wereldberoemde foto die van deze gebeurtenis gemaakt is, siert de laatste lp-hoes van de band. Iain MacMillan was de fotograaf. De bandleden lopen op de foto weg van de studio.


Ik heb niet zoveel met The Beatles maar het is fascinerend om naar de beelden van de oversteekplaats te kijken. Rustgevend ook. Nog dagelijks, ook 43 jaar na dato, laten mensen zich er fotograferen. Je ziet ze er de wildste capriolen uithalen. Overdag, maar ook midden in de nacht, lopen ze er in ganzenpas achter elkaar, zoals de bandleden deden, gaan in groepjes op het zebrapad zitten of spelen er een stukje gitaarmuziek. Het andere verkeer probeert er ondertussen voorzichtig voorbij te komen.

Aan de rechterkant van het scherm zie je mensen soms foto's nemen van een gebouw waarvan je alleen een stukje tuinmuur ziet. Daar bevinden zich de muziekstudio's. De muur is vol teksten gekalkt.

Je kan ernaartoe maar het hoeft niet. Even googelen en je weet alles.

vrijdag 3 augustus 2012

Op bergen en in dalen


Heb je het orgel van de Nieuwe Kerk in Katwijk wel eens zien bewegen? Vanavond zag ik het. Op de muziek van Felix Mendelssohn Bartholdy. Om precies te zijn, tijdens het Allegro assai vivace van de Sonate in f-moll, opus 65/1. Dansen was het, walsen. Klimmen, en weer dalen, en dan weer omhoog, als het reusachtige wiegen van een schommel. Zoals ook bij Alexandre Guilmant, waarvan het Grand Choeur en Ré majeur (alla Händel), opus 18/1 gespeeld werd. Tussendoor veel meditatiefs: het hele korte maar o zo rustige en ingehouden precieze Elévation, opus 29/1c, uit Heures Mystiques, van Léon Boëllmann, of het Cortège et Litanie, opus 19/2, van Marcel Dupré. De vertolker van al dit moois was Peter Eilander. Als groots slotakkoord speelde hij de improvisatie op Gezang 143 van Feike Asma, hieronder te horen in een oude opname van de componist op het orgel van de Oude Kerk te Ede.


Meer informatie over de orgelconcerten in de Nieuwe Kerk vind je op deze plek.

dinsdag 31 juli 2012

Schilderij (2)


Van dat andere schilderij moest ik de lucht nog wat uitwerken, maar dat is nu ook af.*

* Kijk, en nu ik m'n oude liefde, het schilderen, weer heb opgepakt, is Noordwijk opeens ook met twee treffers in de labelwolk vertegenwoordigd.

maandag 30 juli 2012

Schilderij (1)


M'n laatste schilderij. Het waaide wel een beetje gisteren, dus ik moest m'n ezel stevig vasthouden. Tot ik ergens, tussen alle aangespoelde rommel, een touw vond. Ja, toen ging het een stuk beter. Ik ben er wel tevreden over hoe het geworden is.

woensdag 25 juli 2012

Sunset Blvd

Bij Sunset, daar liggen nu toch zeker al zo'n twee, drie maandsalarissen, schat ik. Je kan er een hele tijd wegblijven, maar dan lokt het weer. De kaart is er in al die jaren nooit veranderd, en dat is maar goed ook. Favoriet waren lange tijd de quesadillas. Dat zijn tortillapannenkoekjes met kip en salsasaus, pesto, rode ui, cheddar en tomaat, geserveerd met guacamole en zure room. Maar die cheddar maakt het wat zwaar, en ook de frites die erbij geleverd worden. Maar die frites zijn wel lekker bij Sunset, een beetje Vlaamsig. Die mis je dan weer bij de huidige favoriet, de caesarsalade met ossenhaaspuntjes. Dat is al een maaltijd op zich, dus om daar dan weer apart frites bij te bestellen. Het is goed daar even mee te wachten.


In de winter kan het guur zijn, daar in die bocht van de boulevard. Het kan er stormen, maar dan neem je de artiesteningang. Binnen is het altijd gezellig druk. Je viert er je verjaardag of hebt er een zakendinertje. Sunset is sowieso een goed aanlandpunt om zomaar wat te drinken.


Groot is het contrast met de zomer. Reserveer dan bij voorkeur een plek op het terras, het hoge, achter het glas – tegenwoordig kun je daar zelfs nog een treetje hoger –, met je rug naar het restaurant. Dat is het oosten. En omdat er uit het noorden ook geen wind waait op die plek, is het er verzengend heet, zoals het er vanavond was. En wat een uitzicht komt daar dan nog bij!

maandag 23 juli 2012

Porto Pino


Aan de Haven numero 40 in Leiden zit een alleraardigst restaurantje: Porto Pino. Bij deze Italiaan bestel je geen pizza of pasta, maar krijg je, zonder een menukaart in te zien, de hele avond door gerechten voorgeschoteld die niet speciaal bedacht zijn om je buik te vullen.
Omdat een menukaart ontbreekt, is er alle tijd voor een goed gesprek. In deze eetgelegenheid geen overpeinzingen van wat zal ik nu weer eens nemen, en als ik dit nú neem, neem ik dat de volgende keer, maar daar heb ik nu juist trek in. Hier is het zitten en eten en krijg je gewoon de hele 'kaart'. Wat er dan op tafel komt, is alleen bedoeld om de tong te strelen. Want hier draait alles om de smaakpapillen. Om puur genieten. Van de lekkerste hapjes uit het zonnige zuiden. Alles even fris en vers bereid.







Wel even reserveren!

vrijdag 20 juli 2012

Tikje gehad

Ik zou het ook niet pikken, als trommelaar, dat er een zielig pad naar je wordt genoemd.
Tamboerboulevard. Kijk, dat is wat. Daar valt over te marcheren. In rechte lijnen, met trommels, toeters en tamboerijnen.

We zingen dan Een nieuw lied: Rom bom bom zoo slaat de trom, uit 1830, te vinden op de DBNL-website.

dinsdag 17 juli 2012

Rijnsburg


Ik kom hier wel eens langs. Het is in Rijnsburg. Ik denk dan altijd dat ik in het land van de Amish terechtgekomen ben. Alleen de koetsjes ontbreken nog.

vrijdag 13 juli 2012

Intouchables

Er zijn er die hebben 'm al drie keer gezien.



Je hoeft er niet meteen de hele bioscoop voor af te huren, zoals Madonna, maar als je genoeg vrienden had...

donderdag 5 juli 2012

Blond


Altijd weer een feest om in het Concertgebouw te zijn. Gisteren met als speciale gast Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Máxima der Nederlanden. Blond, boven de E van MAHLER. Naast me, op stoel 5, m'n eigen speciale gast, ook blond, maar veel scherper. Tastbaar.

zaterdag 30 juni 2012

Warempel


We staan in de krant!*

*De Katwijksche Post is afgelopen donderdag een blogrubriek begonnen.