Kijk m'n kleindochter eens lekker lezen. Of nee, eigenlijk is het alleen nog maar plaatjes kijken wat ze doet – ze is pas twee. Maar ze ziet wel dat de egels hier nog slapen en op de volgende bladzijde weer wakker zijn. 'Ejels slapen' roept ze als ze naar de plaatjes wijst, en 'ejels niet slapen'.
Al die andere boeken die voor haar in de strandbibliotheek staan, wil ze ook nog lezen, maar of dat nog gaat lukken deze zomer... Het zijn nog minstens twee planken vol, op grondhoogte neergezet, heel kindvriendelijk, dat wel. Nou goed, dan moet ze in de zomer van 2013 maar terugkomen.O nee, maar dat kan helemaal niet, dan is de strandbieb wegbezuinigd. Een woord dat m'n kleindochter niet kent, hoogstens kan nazeggen, een woord dat kleine kinderen ook helemaal niet zouden moeten kennen, niet zouden moeten leren kennen ook, een boos woord.
Ook al die andere mensen op het strand, die zo lekker uit de wind in een boek zitten te lezen, willen dat woord niet kennen. Het maakt ze maar verdrietig. Terwijl ze van al die boeken nu juist zo blij werden. Ook zij kunnen de volgende zomer niet meer verder lezen. Niet meer verder lezen in al die boeken van de strandbieb die ze nog wel zouden willen lezen.
Deze voorziening kost ons allemaal maar 15.000 euro per jaar. Het heeft iets met beschaving te maken als zoiets kan bestaan. Kwetsbare beschaving, waar gewoon zand in mag komen. Beschaving heeft alles met cultuur te maken. Cultuur 'voedt, inspireert en verbindt', lees ik in het programmaboekje dat ik om de paar maanden van Het Concertgebouw krijg opgestuurd. Cultuur is een goed woord.
Teken de petitie van Dirk Kuyt op redstrandbieb.petities.nl als u wilt dat de strandbieb open blijft.



















