vrijdag 7 augustus 2026

Hoe ver je kijken kan – Coast to Coast (9)

Het uitzicht vanaf Grey Knotts. In de verte de Ierse Zee en in ieder geval de kust van
Dumfries and Galloway, een van de 32 'council areas' van Schotland. Daarvoor twee
meren: Buttermere, waar aan de rand de bomen in het water staan, en daarachter
Crummock Water. De donkere berg links vooraan is Haystacks, waar in 1991 aan
de oever van een meertje dicht bij de top de as van Wainwright is verstrooid. Zo zou
hij voorgoed deel uitmaken van zijn geliefde landschap. De wens daartoe uitte de
schrijver al in 1966 in zijn boek Fellwanderer. The Story Behind the Guidebooks
(Kendal: Westmorland Gazette): 'Every day that passes is a day less. That day will
come when there is nothing left but memories. And afterwards, a last long resting place
by the side of Innominate Tarn, on Haystacks, where the water gently laps the gravelly
shore and the heather blooms and Pillar and Gable keep unfailing watch. A quiet place,
a lonely place. I shall go to it, for the last time, and be carried: someone who knew me
in life will take me and empty me out of a little box and leave me there alone.' Hij voegt
hier nog aan toe: 'And if you, dear reader, should get a bit of grit in your boot as you are
crossing Haystacks in the years to come, please treat it with respect. It might be me.'

Vanaf het punt waar de omleidingsroute aansluit op de oorspronkelijke route, net daarvoor eigenlijk, kun je Ennerdale Water al zien, een klein vlekje blauw tussen de heuvels en bergen. Je moet goed kijken, maar het moet het meer zijn, want de bovenlijn van het vlekje is waterpas. Dat is ver weg.

...een klein vlekje blauw tussen de heuvels en de bergen. Je moet goed kijken,
maar het moet het meer zijn, want de bovenlijn van het vlekje is waterpas.

We hebben het nog tegoed, Ennerdale Water, het is een belofte, we komen er morgen. Vandaag komen we in Ennerdale Bridge, vlak daarvoor, zo'n anderhalve mijl, het einde van de eerste dag.* 

Vanaf het punt waar de omleidingsroute (in groen) aansluit
op de oorspronkelijke route
(in blauw), net daarvoor eigenlijk
 daar waar het pijltje staat – kun je Ennerdale Water al zien...

Aan het vorige kaartje heb je niet zoveel, omdat Ennerdale Water er niet op staat.
Op dit kaartje staat het wel, bij het pijltje rechts. Het linkerpijltje geeft nog een keer
het punt aan net voor waar de omleidingsroute aansluit op de oorspronkelijke route,
vanwaar je het meer kan zien. De zichtafstand is hemelsbreed zo'n 12 kilometer.

En op Dent, de eerste berg die je over moet, kun je terugkijken naar de Ierse Zee. Met land. Dat moet Schotland zijn.

Vanaf Dent, met rechts in de verte Schotland.

Nog verder weg, vanaf Grey Knotts, kun je nog steeds Ierse Zee zien, met het Isle of Man aan je linkerhand en Schotland aan je rechterhand. Bij helder weer, en dat hadden we, zie je met Engeland erbij hier dus drie countries.

Ook vanaf Dent, het zicht naar het oosten, naar de bergen van het Lake District.

* Vooruitwijzen kan niet, anders kon je lezen wat er de volgende keer over geschreven werd. Als er over Ennerdale Water geschreven is, kan die verwijzing alsnog worden toegevoegd. We zullen dus even moeten wachten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten