Het helpt zo’n beetje overal tegen, of voor. Alles krijg je ermee
schoon. De was, de vloer, het plaatsje achter het huis. Alle vlekken krijg je ermee weg. Je kunt het zo
gek niet bedenken. Pas vroeg m’n moeder een blok voor haar mee te nemen,
voor bij het voeteneind in haar bed. Bij een bepaalde weersverandering
ligt ze de hele nacht te schoppen met haar benen, maar leg je zo’n stuk
zeep bij je voeten, dan lig je stil en kun je weer slapen. In een washandje.
De geur is fantastisch, en sterk. Een paar blokken in de kledingkast en
je kleren ruiken altijd fris. Sinds kort heb ik in mijn boekenkast, de
dichte met de deurtjes, op iedere plank, achter elke rij boeken een blok
liggen. Ik laat het papiertje er gewoon om. Tegen de zilvervisjes. Die
houden niet van licht. Maar wel van donker en stof en soms van papier,
maar dan noem je het papiervisjes. De ergste soort. Eten papier.
Vooral van de boeken die plat liggen. Vieze visjes. Ze houden niet van licht en ook niet van 'Sunlicht'.
Zoals m'n moeder het noemt. Niks
bijzonders. Hele volksstammen noemen die zeep zo. Ook buiten Katwijk. Zouden
ze die g met opzet als een c met een haaltje geschreven hebben, zodat
iedereen het kan lezen? Als
Sunlicht (of
Zunlicht) of
Sunlight. En als ik nu een boek pak uit m’n boekenkast, is dat boek zo
heerlijk fris, citroentjesfris. Ik merk dat het me ook langer wakker
houdt, die geur. Waar eerst m’n ogen dichtvielen, lees ik nu een hoofdstukje meer.
Ik zei het al, wonderzeep!
Op internet vond ik een flinke lijst van toepassingen van Sunlight-zeep op
huishoudbode.nl, waaronder die bij nachtelijke spierverkramping. Zelfs
omroep Max maakt er melding van.
